Tesla’yı Kaybetmedik… Onu Kaybettirdiler

 Bazı insanlar ölür.

Bazı insanlar ise susturulur.

Nikola Tesla ikinci gruptaydı.

Ve bu fark, tarihin en rahatsız edici gerçeğidir.

Bu Bir Başarısızlık Hikâyesi Değil

Bize yıllardır bir hikâye anlatıldı:

“Tesla bir dahiydi ama ticari zekâsı yoktu.”
“Projelerini yönetemedi.”
“Biraz da hayalperestti…”

Hayır.

Bu, gerçeğin çarpıtılmış versiyonu.

Gerçek şu olabilir mi:

Tesla başarısız olmadı.
Sistem onun başarılı olmasına izin vermedi.

Bedava Enerji: En Büyük Tehdit

Wardenclyffe Tower sadece bir kule değildi.

O kule, bir sistemin sonu demekti.

Elektriğin sayaçsız olduğu bir dünya…
Faturaların olmadığı bir düzen…
Enerjinin satılmadığı, paylaşıldığı bir gerçeklik…

Böyle bir dünyada kim güç sahibi olurdu?

Hiç kimse.

İşte tam da bu yüzden, böyle bir dünya istenmedi.

J. P. Morgan’ın o meşhur sorusu, aslında her şeyi özetliyordu:
“Buna sayaç koyabilecek miyim?”

Cevap hayırdı.

Ve o “hayır”, sadece bir projenin değil… Bir geleceğin iptal edilmesiydi.

Yalnızlık Bir Sonuçtur

New York City’de bir otel odası.

Bir zamanlar yıldırımların efendisi olan bir adam iken, şarlatan olarak etiketlenip sistem dışına atılıp yalnızlığa mahkûm edilmiş bir adam.

Yanında kimse yok.

Ne yatırımcılar…
Ne alkışlayan kalabalıklar…
Ne de “dahi” diyen dünya.

Sadece sessizlik.

Ve birkaç güvercin.

İnsan, burada durup şunu sormadan edemiyor:

Gerçekten mi anlamadılar?

Yoksa anlamak işlerine mi gelmedi?

Kaybolan Sadece Bir Adam Değildi

Tesla öldüğünde, belgelerine el konuldu.

Ama asıl kaybolan belgeler değildi.

Asıl kaybolan… ihtimaldi.

Belki de bugün hâlâ kablolara bağlı bir dünyada yaşamamızın sebebi,
bir zamanlar özgürlüğe bu kadar yaklaşmış olmamızdır.

Ve sonra… geri dönmemiz.

Belgeler Değil, Gerçeklik Gizlendi

Tesla öldüğünde odasına girildi.

Belgeleri toplandı.
Çalışmaları incelendi, ama asıl soru hiç sorulmadı.

 Asıl soru şu değil:  “Ne buldular?”

Asıl soru şu:

“Ne sakladılar?” olmalıydı.

Bugün Neyi Normal Sanıyoruz?

Bugün elektrik faturası ödüyoruz ve bunu normal kabul ediyoruz.

Enerji şirketleri var ve bunu sorgulamıyoruz.

Kaynaklar sınırsız olabilecekken,
erişim sınırlı.

Ve biz buna “düzen” diyoruz.

Belki de asıl tuhaf olan bu.

Bir İsim, İki Hikâye

Bugün “Tesla” denildiğinde, çoğu insan Elon Musk’ı hatırlıyor.

Ama bu ironik bir miras.

Çünkü biri enerjiyi özgür bırakmak istedi,
diğeri enerjiyi satmanın yeni yollarını bulmak için çalıştı.

Biri insanlığı bağımsız kılmaya çalıştı,
diğeri sömürü üzerine kurulu sistemi daha çok güçlendirmek için çalıştı.

Bu bir eleştiri değil.

Bu bir gerçeklik.

Ama insan yine de sormadan edemiyor:

Eğer Nikola Tesla’nın dünyası kazansaydı…

Bugün nasıl bir hayat yaşıyor olurduk?

İnsan Olan İnsanları Asıl Rahatsız Eden Şey

Sorun Tesla’nın yarı aç-yarı tok yaşayıp sefalet içinde ölmüş olması değil.

Sorun şu:

Onun gibi bir dehanın  yalnız başına ve sefalet içinde ölmesine izin veren bir dünyanın hâlâ var olması.

Ve daha da kötüsü…

Bizim bunu “normal” kabul etmemiz.

Kısacası acı gerçek şu:

Tesla kaybetmedi.

Biz kaybettik.

Onunla birlikte…
daha özgür bir ihtimali kaybettik.