Savaşta Değiliz Diyenlere: Bu Ülke Her Gün İnsan Kaybediyor

 Adı Konulmayan Bir Felaketin İçinde Yaşıyoruz

Türkiye savaşta değil diyorlar.

Peki bu kadar insan neden ölüyor?

Sokakta

İş yerinde

Sınırda

Depremde

Patlamalarda

Savaş yoksa bu ölümler neyin sonucu?

1.Açık Sınırlar, Açık Yaralar

2004–2013 yılları arasında mayınların temizlenmesi sırasında:

109 sivil

309 asker olmak üzere toplam 418 insan hayatını kaybetti.

Kaç kişi sakat kaldı?

Bilinmiyor.

Bilinmeyen sadece bu da değil.

“Açılım” adı altında yürütülen süreçler boyunca,

terör örgütleri şehir merkezlerine kadar indi.

Evlerin dibine.

Sokakların ortasına.

Çocukların oynadığı mahallelere.

2. Kazılan Hendekler ve Gerçekler

Resmî ve uluslararası kaynaklara göre:

900 asker olmak üzere, yüzlerce güvenlik personeli hayatını kaybetti

Toplamda (sivil dahil) yaklaşık 2.000 insan hayatını kaybetti.

Ama asıl göz ardı edilen gerçeklerden biriyse şu:

4 binden fazla güvenlik personelinin engelli duruma düştüğü gerçeği.

Bu ne demek?

Bu, sadece ölenlerin değil,

hayatta kalanların da hayatlarının parçalandığı anlamına gelir.

3. Sayısı Açıklanmayan Ölümler

Türkiye’de son 20 yılda gerçekleşen terör saldırıları için:

Net, toplu ve şeffaf bir sayı yok

Resmî kurumlar kapsamlı veri paylaşmıyor

Ama dış kaynaklara göre:

2015–2016 yıllarında

PKK, DAEŞ ve DHKP-C tarafından düzenlenen

yüzlerce saldırıda

binlerce insanın hayatını kaybettiği yönündedir.

Unutulmayan Saldırılar

Ankara Garı (2015)

Atatürk Havalimanı (2016)

Kayseri (2016)

Dağlıca (2015)

Ve en güncel örnek:

TUSAŞ saldırısı (2024)

Bu saldırılar şunu gösteriyor:

Tehdit artık sadece sınırlarda, dağlarda değil, şehir merkezlerinde ve burnumuzun dibinde devam ediyor.

4. Sadece Terör Değil: İş Cinayetleri

Savaş yok deniyor.

Ama insanlar iş yerlerinde ölüyor.

Soma (2014) → 301 işçi

Kozlu (1992) → 263 madenci

Armutçuk (1983) → 103 işçi

Amasra (2022) → 42 madenci

Her yıl ortalama:

2000 – 2500 işçi hayatını kaybediyor.

Bu bir istatistik değil.

Bu, her yıl tekrar eden bir felaket.

5. Deprem: Ölenlerin Sayılar Bile Net Belli Değil

6 Şubat 2023 depremleri… 11 şehir neredeyse yerle bir oldu.

Resmî açıklamalar ile sahadaki gözlemler örtüşmüyor

Engelli durumuna düşen insanların sayısı bile net belli değil.

Ama kesin olan şu:

Bu ülke, kayıplarını bile doğru sayamıyor.

6. Kaybolan Çocuklar

2008–2016 arasında:

104.531 çocuk kayıp olarak bildirildi

Son yıllarda:

Her yıl yaklaşık 10.000 çocuk kaybolduğu iddia ediliyor

Bu sadece bir güvenlik sorunu değil.

Bu, toplumsal çöküş alarmıdır.

7. Görünmeyen Savaş

Bütün bu verileri alt alta koyduğumuzda ortaya çıkan tablo şu:

Terör

İş kazaları

Depremler

Kayıp çocuklar

Şeffaf olmayan veriler

Bu bir savaş tablosudur.

Ama fark şu: Bu savaşın adı konulmuyor.

8. En Büyük Tehlike: Alıştık

İşte asıl felaket burada.

Patlama oluyor → alışıyoruz

Facia oluyor → alışıyoruz

İnsanlar ölüyor → alışıyoruz

Alışmak, çöküşün başlangıcıdır.

9. Büyük İkiyüzlülük

Bir yanda:

İnsanlar ölüyor

Kayıplar açıklanmıyor

Denetim yok

Diğer yanda:

“Doğum oranı düşüyor” tartışmaları devam ediyor.

Şunu sormak zorundayız:

Siz yaşatamadığınız bir hayatın çoğalmasını mı istiyorsunuz?

10. Gerçek Sorun Ne?

Sorun doğum oranlarının düşmüş olması değil.

Sorun mevcut nüfusu koruyamamak.

Sorun, ölümleri kutsayıp insan hayatını değersizleştirmek.

Bu ülkede:

Ölmek sıradan

Yaşamak ise, zifiri karanlık içinde verilen bir mücadele

Bu ülke savaşta değil diyenlere tek bir cevap yeter:

Savaşta olmayan bir ülkede bu kadar insan ölmez.

Eğer ölüyorsa:

Ülkenin yönetim kurumları düşman eline geçmiştir ve gerçekler saklanıyordur.

Sonuç

Bir toplum:

Ölümü kabullenirse

Gerçeği sorgulamazsa

Hesap sormazsa

sadece insanını değil, eninde sonunda ülkesini de kaybeder.

Çünkü:

Bir gün kimse artık ölümü bile umursamaz hale gelir.

Ve işte o zaman ülke topyekûn el değiştirir.